My Ghost Author

By Soodabeh Saeidnia

 

I’m not a poetess, to be honest

That’s my pen who insists

to squeeze her body

up to the last drop

 

She is the ghost author

of my masterpiece

that yet to write, because

It’s too good to be true

 

She chooses to use metaphors

To make up my disability

Of writing the truth

When the reality is forbidden by law

 

Not by ethical codes,

because the rules are always

somewhere between

shadows and sunshine

 

Anyhow, she will never respond

to critiques and comments

That’s me who fight for her right

to write in freedom of speech

نویسنده پنهانی من

 

صادقانه بگویم که من شاعر نیستم

این قلم من است که اصرار میکند

تا آخرین قطره خود را بفشارد

 

او نویسنده پنهانی شاهکار من است

که هنوز نگاشته نشده

چرا که بهتراز آن است که به حقیقت بپیوندد

 

او انتخاب میکند که استعاره ها را بکار گیرد

تا ناتوانی مرا از بیان حقیقت بپوشاند

وقتی که واقعیت بر اساس قانون منع میشود

 

نه با ضوابط اخلاقی

چرا که قوانین همیشه در جایی

مابین سایه و آفتاب است

 

بهرحال او هرگز

به پیشنهادها و انتقادها پاسخ نمیدهد

این منم که برای حقوقش میجنگم

تا او در آزادی بنویسد