My Ghost Author

By Soodabeh Saeidnia


I’m not a poetess, to be honest

That’s my pen who insists

to squeeze her body

up to the last drop


She is the ghost author

of my masterpiece

that yet to write, because

It’s too good to be true


She chooses to use metaphors

To make up my disability

Of writing the truth

When the reality is forbidden by law


Not by ethical codes,

because the rules are always

somewhere between

shadows and sunshine


Anyhow, she will never respond

to critiques and comments

That’s me who fight for her right

to write in freedom of speech

نویسنده پنهانی من


صادقانه بگویم که من شاعر نیستم

این قلم من است که اصرار میکند

تا آخرین قطره خود را بفشارد


او نویسنده پنهانی شاهکار من است

که هنوز نگاشته نشده

چرا که بهتراز آن است که به حقیقت بپیوندد


او انتخاب میکند که استعاره ها را بکار گیرد

تا ناتوانی مرا از بیان حقیقت بپوشاند

وقتی که واقعیت بر اساس قانون منع میشود


نه با ضوابط اخلاقی

چرا که قوانین همیشه در جایی

مابین سایه و آفتاب است


بهرحال او هرگز

به پیشنهادها و انتقادها پاسخ نمیدهد

این منم که برای حقوقش میجنگم

تا او در آزادی بنویسد